Za pan brat z talią kart

Teraz tarot jest Izie bardzo bliski. Nienawidzi kart w wersji New Age. Dla niej tarot to tradycja. Najczęściej posługuje się więc talią paryską. Ceni ją sobie szczególnie ze względu na to, że Wielkie Arkany przedstawiają symbole, a nie jak w innych taliach - rysunki. Symbole jej nie ograniczają. Dają pole do popisu dla jej intuicji. Ale nawet swoje ulubione karty czasem zastępuje innymi, po to, aby figura przedstawiona na karcie nie zamykała jej w kręgu jakiejś wykładni, nie narzucała jej jednej interpretacji. Iza woli za każdym razem na nowo wyczuwać klimat poszczególnych kart. I chociaż każda z nich odwołuje się do jakiegoś konkretnego wątku, do jednej określonej historii, to jednak symbol jest na tyle żywy, że zawsze poza tym, co można o nim powiedzieć, jest coś jeszcze. Dlatego Iza często mówi "poza kartami", jakby była łącznikiem między klientem a tym, co niewypowiedziane. Jest w tym szczególnie dobra, bo co jak co, ale intuicję ma niezwykle rozwiniętą.
Nie jest dla niej ważne, ile kart wykłada. Często po prostu je rozrzuca. Nie dzieli czasu na teraźniejszość, przeszłość i przyszłość. Czas jest dla niej ciągły. Wszystko jest w ruchu.
źródło: www.gwiazdy.com.pl/5_99/18.htm